Eerste vrouw

Voordat ik de ankh kocht, had Isis me verteld dat de Atlantiërs dit instrument onder andere gebruikten om interdimensionaal contact te leggen met hun home-planet. Een artikel op internet sprak zelfs van een bepaald zonnestelsel, namelijk Sirius, dat het dichtst bij de aarde staat. Van de bewoners van Atlantisch wordt immers gezegd dat velen uit andere zonnestelsels gekomen waren, via de poort van Sirius? En dat de eerste mensen ook vanuit andere stelsels hier gebracht zijn? In het licht van de aardse wetenschap is dat helemaal niet waar: de eerste mens was Lucy, een skelet van een vrouw van 3 tot 4 miljoen jaar oud, gevonden in Afrika. Zij was nog zichtbaar gerelateerd aan een aap. Daarmee is de eerste mens wetenschappelijk gedefinieerd als een zijtak van de apen. In mijn boek Het Evangelie van Isis heb ik Atlantis dan ook min of meer naar het rijk der fabelen verwezen.
Maar het lijkt wel of er twéé geschiedenissen zijn, vanuit twee verschillende gezichtspunten, die elkaar slechts gedeeltelijk overlappen. De laatste jaren denk ik: waarom zou het niet zo kunnen zijn dat er vóór de bekende prehistorische periode van de mensheid, nóg een periode is geweest met een hoge beschaving op deze planeet? Atlantis? Lemurië?
En Sirius? Wel, daar schijn ik ook een connectie mee te hebben. Twintig jaar geleden, toen ik pas had leren channelen, kreeg ik begeleiding van twee statige gidsen van Sirius, die zeiden dat ze mijn voorouders waren. Volgens de Egyptische mythologie komt Isis ook van Sirius.

Vorige week, toen mijn nieuwe ankh al een paar dagen op mijn altaar stond, besloot ik haar in te wijden in mijn bestaan. Ik nam haar in mijn handen en sprak hardop mijn dankbaarheid voor dit kostbare geschenk. Meteen kwam er een rush van energie door me heen. Ik verwelkomde haar in mijn leven, mijn hart en mijn ziel. Weer ging er een grote golf warmte door mijn lichaam. Het was alsof zij tot leven kwam, alsof zij ademde en vibreerde. Toen kwamen er woorden:
“Ik kwam van Sirius als een symbool voor het Heilige Lichaam van onze Geliefde Isis. Ik ben je verbinding met het zuster-zonnestelsel van Aarde. Ik heb eerder tot je behoord. Nu ben ik weer bij jou als bekrachtiging van de oude verbinding tussen onze zonnestelsels”.
Na een tijdje kwam ook Isis op een bijzonder krachtige energiegolf. Ze zei:”Ik ben de Kosmische Vrouw, het prototype van de mens. Ik ben Eerste Vrouw”.

Dit raakt me enorm: Eerste Vrouw, het prototype van de mens. Dit betekent méér dan ‘Eva de vrouw van Adam’. Dit betekent dat de eerste mens een vrouw was! Niet een man, zoals de Bijbel en andere patriarchale geschriften ons voorhouden. De vrouw is dus de blauwdruk van de mens! Ik heb wel eens eerder dit soort gedachten gehad en ook heb ik er wel eens vaker mediamieke boodschappen over ontvangen. Maar die schoof ik terzijde, zo van: dat zal ik wel verkeerd gehoord hebben. Dat is natuurlijk wat ik graag zou willen. Ik vond dat ik tenminste moest denken dat man en vrouw tegelijkertijd ontstaan zijn. Want ze hebben elkaar nodig voor de voortplanting, toch? Maar deze boodschap die mij via de ankh bereikt komt zó sterk en zó onverwachts binnen; hier kan ik moeilijk omheen! Wat zegt Zij nog meer?
“Ik ben degene die door Sirius is uitgezonden om de menselijke blauwdruk te brengen. Ik was de eerste Siriaanse die in menselijke vorm verscheen. Door vele volkeren ben ik erkend als Eerste Vrouw. Vanuit mijn vorm ontwikkelde de mensheid zich verder, in een steeds sterker wordende verdichting van de materie”.

Dit moet ik uitzoeken! Dus heb ik de afgelopen dagen zitten lezen in verschillende boeken over inheemse culturen en jawel, daar komt ‘Eerste Vrouw’ te voorschijn! Bij het volk van de Abanaki in Noord-Amerika, wordt zij rechtstreeks zo genoemd: Eerste Vrouw. Zij was de moeder van alle mensen. Daarom was haar naam ook: Eerste Moeder. Bij andere volkeren draagt zij andere namen. Bij de Keres-indianen heet zij Gedachten Vrouw. Met haar gedachten schiep zij twee zusters, Naotsete en Uretsete, de Heilige Tweeling; uit hen kwamen alle mensen voort. Het Cherokee-Shawnee-volk spreekt van Grootmoeder., ofwel ‘de Oude’. Een Oudegyptisch gedicht schiet me te binnen: “In den beginne was er Isis, Oudste der Ouden, Zij uit wie alle Worden verrees”. Deze tekst krijgt ineens veel meer betekenis voor me. Veel inheemse volkeren kennen eerst een vrouw, uit wie de rest van de mensheid voortkomt en soms ook de planten- en dierenwereld. De vrouw als schepperes. Bij Polynesische volken heette zij Vari-ma-te-takere, dat is ‘het begin zelf’. En het hart van deze Eerste vrouw was gerelateerd aan de kracht van creatie, want met ‘hart’ werd vaak ‘baarmoeder’ bedoeld.
Veel oude vóór-patriarchale mythen spreken erover dat er in het begin alléén vrouwen waren, geen mannen. Overal in de wereld zijn er verhalen over een land waar alleen vrouwen wonen. In de latere patriarchale cultuur werd dat als negatief voorgesteld. Maar er moet toch iets van waar zijn geweest?

Hoe werden er dan kinderen geboren, als er geen mannen bestonden? De Amerikaanse onderzoekster Marguerite Rigoglioso, heeft dat in haar boeken duidelijk gemaakt. Namelijk door parthenogenese. Ook wel genoemd ‘Maagdelijke Geboorte’. Rigoglioso leert mij dat ik uitdrukkingen die ik voorheen als symbolisch opvatte, letterlijk moet nemen. Een ‘maagd’ is dus niet alleen een oude term voor een ongebonden vrouw, maar ook iemand die écht geen geslachtsgemeenschap heeft gehad. En ‘onbevlekte ontvangenis’ is géén mythe of mirakel, maar is in principe mogelijk. Tot voor kort werd verondersteld dat het verschijnsel van ongeslachtelijke voortplanting alleen voorkomt bij een beperkt aantal ‘lagere’ diersoorten, voornamelijk ongewervelden: wormen, hagedissen, salamanders, slangen, sommige vliegen, bijen en zo meer. Het wordt door de wetenschap beschouwd als een ‘lagere’, minder geëvolueerde vorm van voortplanting. Later heeft men ontdekt dat het af en toe ook voorkomt bij zoogdieren; schapen, paarden en koeien. Maar het komt óók voor bij de mens. In 1991 is er een onderzoek geweest aan een Amerikaanse Universiteit, waaruit bleek dat er over de hele wereld een relatief groot aantal vrouwen gedocumenteerd is die een kind kregen zonder conceptie. Het gaat er om dat de eiceldeling plaatsvindt op een andere wijze dan door het binnendringen van mannelijk zaad. Door de deling ontstaat er een foetus. Bij sommige vrouwen gebeurt dat dus spontaan. Volgens Rigoglioso kon dat in oude tijden doelgericht worden opgewekt door vrouwen die in een staat van verhoogd bewustzijn waren, met gebruikmaking van bepaalde kruidendranken. In oude mythen wordt gesproken over ‘miraculeuze geboorten’ en dat vrouwen zwanger werden door het drinken van ‘magische brouwsels’.

Wij vrouwen hebben dus kennelijk een natuurlijk vermogen om zelfstandig kinderen te krijgen, zonder man. De meeste van die nakomelingen zijn meisjes, maar in enkele gevallen kan er ook een mannelijk kind uit voortkomen. Hoe dat kan, is nog onvoldoende onderzocht. Bij sommige bijenvolken komen er mannetjesbijen voort uit ongeslachtelijke voortplanting en vrouwtjesbijen alleen na geslachtsverkeer., precies omgekeerd dus. Er is nog zoveel van de natuur dat wij niet weten.

Terwijl ik dit opschrijf begint mijn lichaam op een diep niveau te ontspannen. Langzamerhand begint het besef te komen: de oorsprong van alles is vrouwelijk. Alle begin is vrouwelijk. Natuurlijk: de menselijke foetus is in de eerste 7 weken altijd vrouwelijk. Het vrouwelijk lichaam is de blauwdruk van de mensheid! En ook: Eerste Vrouw, dat ben ik! Dat zijn wij vrouwen allemaal. Allemaal hebben we de genen van Eerste Vrouw in ons DNA. Allemaal hebben we het scheppingspotentieel in ons. En naarmate ons wezensbewustzijn groeit, keren wij terug naar die oervrouwelijke staat. Laatst las ik een uitspraak, ik weet niet meer van wie: “Verlichting is een proces van vervrouwelijking”. Nu besef ik ook hoe sterk de uitwerking is geweest van de 180° omdraaiing van alle oermythen door het patriarchaat. Toen ik een jong meisje was durfde ik bijna de grote-mensenwereld niet in. Want het was/is een wereld die niet past bij mij – een wereld waar alleen de man, het mannelijke, de norm is en de maat neemt. Nu ik zoveel ouder ben dan toen, wordt de diepte van die conditionering me steeds duidelijker. Want de wereld is van oorsprong vrouwelijk! En het vrouwelijke draagt het mannelijke in zich: het mannelijke komt uit het vrouwelijke voort. En niet andersom. Wij vrouwen zijn onze oorspronkelijke vermogens tot creatie, tot zelfstandige voortplanting ‘vergeten’. Maar de kennis hierover ligt in ons mitochondrisch DNA verborgen.

Dit zijn gewaagde gedachten en veronderstellingen. Ik heb lang geaarzeld om dit zo rechtstreeks, onverbloemd, op te schrijven. Het is in feite de invloed van de ankh, die ik gekregen en ontvangen heb, die mij de kracht aanreikt om me uit te spreken over mijn vermoedens. Als je namelijk logisch verder denkt uit wat we tot nu toe weten, kan het niet anders of je komt bij deze gedachten; het is gewoon een kwestie van dóórdenken. Want stel dat wij vrouwen ons natuurlijk potentieel terugkrijgen? Stel dat we kunnen kiezen hoe we onze kinderen willen krijgen: met hulp van een man of helemaal uit onszelf? Hoe zouden we ons daarover voelen? Wat zouden de consequenties zijn van onze omgang met het andere geslacht? Zodra we in ons denken zover gekomen zijn, waarom niet deze gedachtelijn doortrekken, hoe oncomfortabel het misschien óók is? Want dit soort ideeën zullen ongetwijfeld weerstanden oproepen. Van mannen bijvoorbeeld. Die zich ineens niet meer kunnen beroepen op hun biologische vaderschap als bewijs van hun potentie en als voortzetter van het menselijk geslacht. Die niet langer eigendomsrecht kunnen claimen over ons en ons nageslacht. Het ego van sommige mannen zal een flinke deuk krijgen. Ze zullen zich uit alle macht verzetten, net als lang geleden. Ze zullen deze ideeën als onwetenschappelijk afwijzen en ons beschuldigen van mannenhaat. Misschien zullen mannen bang worden, dat als wij vrouwen hen niet meer nodig hebben, zij dan ook onze liefde verliezen. Of dat wij hen de toegang tot de zorg voor kinderen zouden ontzeggen. Maar weet je wat ik denk? Dat als mannen zich niet meer zo druk hoeven te maken over ‘hun’ voortplantingspotentieel en ze zichzelf niet langer hoeven te bewijzen, ze dan veel ontspannener zullen worden. Dat mannen eindelijk zonder schroom volgens hun hart en ziel kunnen gaan leven. Wat zou dat fantastisch zijn! Wat zou er dan een liefde opbloeien op de aarde!

~~~~~~~~~~~~~~

Bronnen: Mineke Schipper: In het begin was er niemand, Bert Bakker, 2010./ Paula Gunn Allen: The Sacred Hoop,Beacon Press, Boston,1992./ Martin Meredith: Afrika, de bron van ons bestaan.~Omniboek, 2012./ Marguerite Rigogoglioso: The Cult of Divine Birth in Ancient Greece, Palgrave, Mc Millan, 2009. en Virgin Mother Goddesses of Antiquity, zelfde uitgever, 2010./ Ann E.Biddlecom e.a. A Cross-National Study of Virgin Births, 1991.(uitgever onbekend).

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *