Isis en Parijs

Ik zit hier met een benauwd hart. Er begint een waarheid tot me door te dringen, waar ik eigenlijk niet áán wil. Ik durf het niet te denken. Het is een week na de aanslagen in het uitgaanscentrum van Parijs, waarbij 129 mensen de dood vonden en 300 gewonden nog in het ziekenhuis liggen. Na de shock, de verbijstering en alle andere emoties, begin ik me toch iets af te vragen: klopt het allemaal wel wat de media ons vertellen? Want er zitten een aantal zogenaamde toevalligheden in het verhaal die mij niet lekker zitten.

Want waarom vinden deze terroristische aanvallen nu juist plaats in Parijs? En zijn de daders eigenlijk wel moslims? Eerst was er de moord op de redactieleden van het satirische blad Charlie Hebdo. Hoe gruwelijk ook, je kon hierbij nog wel enigszins begrijpen dat moslims zich gekwetst voelden door sommige spotprenten van deze krant. Niet dat zoiets een reden moet zijn om te moorden, maar er is toch een zeker verband te leggen. Bij deze tweede aanval gaat het om volkomen onschuldige burgers die van hun weekend genieten, lekker op terrasjes zitten, naar een popconcert luisteren of een voetbalwedstrijd bijwonen. Niemand van hen doet iets vervelends tegen moslims. Hier lijkt volkomen willekeur te heersen. Het wordt steeds onbegrijpelijker en steeds verbijsterender.

Wat me allereerst opvalt is dat de aanslagen zijn op een vrijdagavond. Zoals een omstander zei: als het echte moslims waren zouden ze nu in de moskee zitten en daarna met hun familie thuis. Wat dat doen moslims op hun heilige dag. Vervolgens denk ik: vrijdag de dertiende! Dat is voor velen al eeuwen een ongeluksdag. Voor ons Westerlingen ja. Maar niet voor moslims, die gebruiken een andere kalender en hebben hier helemaal niks mee. Is dat toeval of is er iets anders gaande?

Laten we eerst eens kijken naar de plaats van de aanvallen: Parijs. De bewoning van de latere stad Parijs is begonnen op een klein eilandje in de Seine, l’Ile de la Cité. In de Romeinse tijd werd dat genoemd : le barque de l’Ise, de boot van Isis. Het eilandje lijkt ook een beetje op een boot. Daarvan komt het woord ‘Parijs’: Par-Ise. Op de voorplecht van de boot is later de Notre Dame gebouwd, de grootste kathedraal van Parijs. Nu weten we allemaal dat de christenen kerken bouwden op oude voorchristelijke krachtplekken, knooppunten waar leylijnen elkaar kruisen. Vortexen, zeg maar de chakra’s van de aarde. Die plek, daar op het eiland van Isis, was zeker zo’n vortex. Het is door een leylijn verbonden met de al even oude kathedraal van Chartres. Dat was voorheen een oud Druïden- centrum. Geomanten bevestigen wat wij intuïtief al weten: Chartres heeft een mannelijke energie en de Notre Dame de Paris een vrouwelijke uitstraling. Het hart van Parijs is een krachtcentrum voor de Godin, voor het goddelijk vrouwelijke. Daaromheen is de rest van de stad verrezen. Ook uit de Romeinse tijd weten we dat er op de linkeroever van de Seine een tempel voor Isis was, op de plek waar later de abdij en de kerk verrezen van St.Germain des Prés en bij St. Sulpice. Er zijn nog meer interessante weetjes over Isis en Parijs, zie: http://homepage.ntlworld.com/fusniak/talisman/articles/isisofparis.html
Niet alleen in Parijs, maar in heel Frankrijk werd vroeger Isis vereerd, zelfs al vóór de komst van de Romeinen. Veel plekken van de Zwarte Madonna herinneren daaraan. De bekende onderzoeker van deze plekken, Ean Begg, ontlokte het de uitspraak: “In feite is Isis de ware Godin van Frankrijk”.

De schietpartijen in het hart van de Stad van Isis hebben niet alleen veel doden tot gevolg gehad, maar hebben eveneens geleid tot een verstoring van een energetische krachtplek van de aarde, een vortex in het kwetsbare geometrische grid. Een aardechakra dat de liefdevolle energie bevat van het vrouwelijk beginsel, is omgedoopt in een plek van bloed, angst en dood. En zoals we weten zijn al die knooppunten op de aarde met elkaar verbonden, dus als er met één plek iets gebeurt, dan is dat voelbaar door het hele web. Dit gaat verder dan het doden van mensen; dit zijn aanvallen op Moeder Aarde zelf!
Daar komt die gedachte weer, die ik liever niet wil denken. Zou het zo kunnen zijn dat dit een oorlog is tegen het vrouwelijke, de vrouwelijke zijnswijze? Doelbewust tegen vrouwen, niet als ‘collateral damage’, bijkomende schade, maar expres? Hier krijg ik het weer benauwd. Ik denk aan al die vrouwen die door IS zijn gedood of als slavinnen verkocht. Vorige week nog ontdekten de Koerden die Sinjar heroverden allemaal massagraven waar alleen vrouwen in liggen. En dan denk ik aan Boko Haram, die in Nigeria honderden jonge meisjes heeft ontvoerd, waarvan het grootste deel nog steeds verdwenen is. Ik moet er niet aan denken wat er met die meisjes is gebeurd. Aan vrouwen die gestenigd worden als ze iets van hun lichaam onbedekt laten, gestraft als ze auto rijden, die verkracht worden in al die voortdurende oorlogen. Die als menselijk schild in kooien worden opgesloten en die dan door de westerse alliantie gebombardeerd worden. Als ik dit alles maar voor één seconde tot me door laat dringen, begint het te schreeuwen in me: woede, pijn en onmacht.

“Maar,” zegt een stem in mij, “daar moet je toch ook niet mee bezig zijn? Je leidt toch een spiritueel leven? Ga maar mediteren op je emoties. Je mag ze wel even voelen maar daarna: get over it! De wereld is Maya, illusie!”
“Ik wil dat je het weet”, zegt nu een andere stem. Het is de stem van Isis-in-me. Haar Aanwezigheid wordt heel sterk in mij. ”Ik wil dat je weet wat er op wereldschaal plaatsvindt. En daar is een reden voor, want het is nodig dat het vrouwelijke wordt hersteld. En dat kan alleen door bewustzijn – bewustzijn van de krachten die er spelen. Kijk!”
En wat ik zie doet me huiveren. Ik zie het patriarchaat, in zijn volle sterkte, in zijn openlijke , meest wrede vorm ooit. Vreemd, jarenlang heb ik gedacht ik dat juist het vrouwelijke aan kracht wint in deze wereld, doordat meer vrouwen onafhankelijk worden, hun stem laten horen, leidende posities innemen, ook in spirituele gemeenschappen. Het lijkt of al deze vooruitgang in één klap is weggevaagd door het niets en niemand ontziende terrorisme. Want dat terrorisme is niet meer alleen in het Midden-Oosten, het is ook al in Parijs. Straks misschien in Duitsland en wellicht ook hier!

Is het angst dat me drijft om verder te zoeken? Nee, het is nóg anders. Het is de diepe innerlijke overtuiging dat hier een eind aan moet komen. Een eind aan het lijden en ook een eind aan de deceptie. Want er is zoveel dat ik niet begrijp; alsof steeds maar de halve waarheid wordt verteld aan ons burgers. Ik begrijp nu waarom ik van binnenuit wordt gedreven om informatie te zoeken naar de wortels van dit alles.
Betekent het dat ik geloof in complottheorieën als ik vragen ga stellen? Is dat vragen stellen ongerechtvaardigd wantrouwen of een oprechte poging om de waarheid te achterhalen? Ik denk dat wij als wereldburgers het volste recht hebben om volledig geïnformeerd te zijn, want anders betekent democratie toch helemaal niets? En: wie heeft er belang bij dat wij niet de hele waarheid te horen krijgen?

De laatste weken, dagen, komt er steeds meer van die ‘andere’ informatie naar me toe via het internet. Dit kwam ik tegen: http://www.wanttoknow.nl/overige/media/bbc-reporter-geloof-niets-wat-je-leest-en-ziet/ Het gaat over hoe de standaard-media meehelpen ons te brainwashen, ja ook de NOS! Vervolgens las ik dit over de vluchtelingencrisis: http://www.pensioenactivist.nl/gecreeerde-vluchtelingencrisis-om-veilige-havens-in-syrie-te-rechtvaardigen/ En daarna kwam ik een heleboel filmpjes en teksten tegen over het ontstaan van IS. Het blijkt dat deze groep helemaal niet in het Midden-Oosten is ontstaan. Het kan zijn dat de uitvoerders van de terroristische acties inderdaad met deze groep verbonden zijn, maar wie zijn hun opdrachtgevers? Er verschijnen steeds meer bronnen op het internet die laten zien dat IS, net als Al Qaida destijds, opgericht is door de Westerse wereld. Osama Bin Laden was getraind in Amerika, IS werd opgezet door de CIA, gefinancierd door Saoedi Arabië, de V.S., Amerika en Europese landen. Loopt het dan een beetje uit de hand, met die door de V.S. opgerichte groepen? Nee hoor, dit is precies zoals het gepland is. Het doel is om moedwillig paniek te zaaien in Europa en Afrika, om landen te destabiliseren, bevolkingsgroepen tegen elkaar op te zetten en wanorde te zaaien. Het lijkt weer de bekende verdeel-en-heerspolitiek te zijn, die het patriarchaat al eeuwenlang toepast, maar nu wereldwijd. Kijk, als je tijd hebt, eens naar dit korte filmpje, waarin de Amerikaanse ex-marinier Ken O ‘Keefe het duidelijk zegt: ”ISIS, that is us!” https://youtu.be/wFm3GWGoi6o Ik moet je waarschuwen, het is hier en daar schokkend, maar ik vond het ook bevrijdend om iemand zo duidelijk te horen zeggen wat er in de wereld aan de hand is. Je hoeft het er niet mee eens te zijn, maar ervan kennis nemen kan geen kwaad.

En wat is er nu waar van mijn gedachte, mijn vraag: is er een oorlog gaande tegen het vrouwelijke? Is het IS tegen Isis, de Godin? Naar mijn mening is hier een oorlog gaande van enkele machthebbers – waaronder de puissant rijke bankiersfamilies zoals de Rothschilds en de Rockefellers – tegen de mensheid als geheel. Het is een oorlog tegen de ware menselijkheid, zowel van vrouwen als van mannen. De zachte kracht van zorg voor elkaar, liefde en compassie, van de waarde van het leven; het leven van vrouwen, mannen en kinderen. Van onze toekomst als mensheid. Van de toekomst van onze prachtige planeet. Die kracht wordt bedreigt. Niet langer in een verweg land, maar nu ook in onze directe omgeving. En wat is ons antwoord daarop?

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *