Een Nieuwe Aarde?

We leven in interessante tijden. Het lijkt wel of veel voorspellingen, die twintig jaar geleden via diverse mediamieke kanalen naar ons toekwamen, nu aan het uitkomen zijn. Bijvoorbeeld over de Nieuwe Aarde, Ascensie, Sterrenpoorten en Intergalactische contacten. In die tijd klonken deze termen grotesk, als woorden ontsproten aan idealistische fantasieën van zich spiritueel noemende, maar uiterst zweverige lieden. Echter, velen in de toenmalige New Age-beweging geloofden er in en zaten te wachten op het Einde der Tijden. Helaas, er gebeurde niets.
Het lijkt er echter op dat we dit soort begrippen nu heel anders moeten verstaan.

Neem nou het concept “de Nieuwe Aarde”. Gaat het over een andere planeet? Moeten we verhuizen?
Ik zie het zo: Er vindt momenteel een grote golf plaats van geestelijk ontwaken, bij veel meer mensen dan ooit in vorige eeuwen het geval is geweest. Met name in de westerse wereld, voor zover ik dat kan overzien. Wanneer bij iemand het wezensbewustzijn ontwaakt, vindt er een interne verschuiving plaats in het werkelijkheidsbesef. Een nieuwe, meer essentiële realiteit komt bloot te liggen. Dat begint in het innerlijk van de persoon, maar breidt zich allengs ook uit naar het ervaren van een andere uitwendige realiteit. Die beiden immers, innerlijk en uiterlijk, beginnen in elkaar over te vloeien. Het leven wordt beleefd met een voorheen ongekende frisheid en nieuwheid. Alsof we op een nieuwe aarde rondlopen. Tegelijkertijd wordt door de herwonnen innerlijke openheid het gangbare, bekende lijden van de wereldbevolking door oorlogen, mensenhandel, uitbuiting, misbruik en armoede intenser beleefd dan voorheen. Zowel de persoonlijke als de collectieve pijn wordt scherper ervaren. Dat is de Oude Aarde, die naast de nieuwe werkelijkheid blijft bestaan. Ik kom steeds meer tot de realisatie dat er twee werelden zijn, twee planeten, die allebei Aarde heten, op dezelfde locatie weliswaar, maar beiden in een andere dimensie. Het gaat er om: wat kies ik?
Voor degenen onder ons die in het proces van een toenemend geestelijk ontwaken verkeren komt het erop aan een bewuste keuze te maken voor het perspectief van de Liefde, voor de intense ervaring van innerlijke gelukzaligheid. Dat betekent voor mij dat ik me niet langer wil identificeren met het collectieve lijden van de mensheid, met de Oude Aarde. Dat is soms moeilijk, want het stormt dikwijls van alle kanten op je af. Ook wil ik me niet afsluiten van mijn omgeving; me als een kluizenaar gedragen. Er zit maar één ding op: compassie beoefenen. Het door je heen laten gaan, er liefde naar toe sturen, maar je er niet innerlijk mee verbinden. Want lijden is niet langer mijn staat van zijn.
Let wel, dit is iets anders dan onverschilligheid of egoïsme: als ik de middelen had zou ik graag iets bijdragen aan het lot van zovelen. Het is mijn overtuiging dat ik door niet ‘mee te lijden’ , maar in de liefdesenergie te blijven, meer bijdraag aan een gezonder geestelijk klimaat op deze planeet.
Het is een bewustzijnssprong, dit ontwaken tot je ware Zelf, dat momenteel bij veel individuele mensen plaats vindt. Op grotere schaal dan ooit tevoren. Al deze individuen vormen met elkaar een nieuw energieveld. Het wachten is slechts op de kwantumsprong, het ‘honderdste-aap-effect’, waardoor iederéén in dit nieuwe perspectief terecht komt. De Nieuwe Aarde.

Dan hebben we het begrip ‘Ascensie’. Ik heb daar altijd moeite mee gehad. Het woord betekent letterlijk ‘hemelvaart’ en werd langere tijd opgevat als dat een aantal spiritueel ontwikkelde mensen – de 144.000 uitverkorenen – zouden ‘opstijgen’, met-lichaam-en-al, naar een ‘hogere’ dimensie. Volgens sommigen zouden we zelfs opgehaald – of opgestrááld – worden door lichtschepen (Ufo’s) van de Galactische Confederatie onder aanvoering van het Ashtar Commando. Buitenaardse broeders, die zouden komen om ons te redden. En dan zouden we , jawel, naar een nieuwe aarde gaan; een andere planeet.
Dit hele concept heb ik altijd met wantrouwen bekeken. Volgens mij gaat het niet om ascensie maar om décensie. Namelijk het ‘indalen’ van de ziel in het fysieke lichaam, dat gewoon op aarde blijft. Incarneren noemen we dat. Door het samenkomen van ziel en lichaam komt het geheel in een andere frequentie. De materie van ons fysieke lichaam gaat in een andere trillingssnelheid komen. Tegenwoordig lees ik dat ook het begrip ascensie anders wordt verstaan: namelijk als het gaan naar een hoger bewustzijn. Nu gebruik ik liever niet de woorden ‘hoger’ of ‘lager’, omdat die onderdeel zijn van de patriarchale, polariserende, terminologie van de Oude Aarde. Liever heb ik het over een grotere, wijdere, meer alomvattende frequentie van het bestaan. Het gaat om een groter bewustzijn van eenheid en heelheid, een evolutionaire stap naar een andere, nog nieuwe staat van zijn. We maken deel uit van de volgende ontwikkeling in het bestaan van Homo Sapiens, een vollediger menselijkheid. Steeds dichter komen we bij de blauwdruk van wie we werkelijk zijn, als mens. En ineens besef ik : dát is wat die gechannelde boodschappen van twintig jaar geleden werkelijk betekenden. En het gebeurt nu!

Door de recente Sterrenpoort- activatie van 8 augustus 2015 ( 8.8.8.), is dit weten in grotere mate dan voorheen, tot me doorgedrongen. Onmiddellijk werd ik via de Leeuwenpoort, zo mogelijk nóg directer dan ik al was, aangeschakeld aan het energieveld van Sirius. Wat in mij verborgen lag werd ineens helder zichtbaar. Dit wordt de aanzet voor mijn volgende boek, dat zal gaan over wat zich bevindt áchter de Zeven Sluiers van Isis, namelijk de ware menselijke blauwdruk. Dat wat we in de nabije toekomst gaan leven! Opwindend!

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *